باران نم نم خواهد بارید و بوی خاک برخواهد خاست

و پرستوها نغمه‌خوان به پرواز درمی‌آیند؛

غوک‌ها در آبگیرها می‌خوانند

و درخت‌های آلوی وحشی در مِهی لرزان غوطه‌ورند؛

سینه‌سرخ‌ها جامه‌ی آتشین به تن می‌کنند

و بر پرچین‌ها نغمه سر می‌دهند؛

هیچ‌کدام از جنگ آگاه نخواهند شد

برای هیچ‌کدام اهمیت ندارد که جنگ به پایان برسد.

برای هیچ‌کدام، نه پرنده نه درخت، اهمیت نخواهد داشت

که نوع انسان به‌کلی از میان برود؛

و بهار، آن‌گاه که به همراه سپیده‌دم طلوع می‌کند

نخواهد دانست که ما دیگر نیستیم.

Sara Teasdale

خیلی وقت‌ها خیلی چیزها هست، بخواهیم یا نه؛ بتوانیم توجیه‌اش کنیم یا نه؛ تکرارپذیر باشند یا نه. فقط هستند و تکرار گاه و بی‌گاه‌شان آدم را به شک می‌اندازد که آیا واقعا نخ‌های عروسک خیمه‌شب بازی به‌ جایی در آسمان می‌رسند؟ یا فقط وقایع منظمی که در شرایط مشابه تکرارپذیر‌اند را باید جدی گرفت؟

در نوع خودش عالی بود.

بزرگ‌ترین فریب شیطان این بود که این باور را به‌وجود آورد که وجود ندارد.